Gözlerin ufkum da Şiiri - Murat Ülkü

Gözlerin ufkumda sönmeyen bir fener gibi,
Ateşin içimde her an kor olur, yana döner.
Aramızda dağlar, geçit vermez yollar olsa da;
Ruhum her saniye sessizce yanına iner.
Q
Zerreler birleşir sende, koca bir mana olur,
Seven en sonunda, kaybolduğu o kalpte kendini bulur.
Dışarda kar yağsa, fırtınalar kopsa ne çıkar?
Aşkınla bu gönül, kışın ortasında baharı solur.
Q
Aynı aya bakmak, yetmez mi ruhun tesellisine?
Ruhu ruhu ile ölçmez mi bu ilahi düzene?
Uzaklık dediğin, sadece harflerden ibaret kuru bir isim;
Gönüldür asıl, zamansız ve mekânsız yolları gezen.
Q
Ne kalem yorulur seni yazmaktan, ne kağıt biter,
Gönül ocağında her nefeste bir hasret dumanı tüter.
Bilirim ki her uzaklık, aslında büyük bir vuslata gebe;
Senin bir tek gülüşün inan, koca bir dünyaya yeter.
Q
Sönmez bu kutsal ocak, bitmez bu bekleyiş,
Hasret, kollarını bize açmış sımsıcak bir kucak.
Ne kadar kaçsak da bu dünyanın fani halinden,
Vuslatın kapısı elbet bir gün, aşk anahtarıyla açılacak.
Q
Vakit tamam olur, durur zamanın saati,
Kavuşur nihayet ruhun o en derin vaadi.
Tüm yollar tükenir, tek bir nefeste dururuz;
Vuslatın kollarında, ebedi huzuru buluruz.