Gözlerin Gibi Eksik Şiiri - Hamit Atay

Gözlerin Gibi Eksik
Bazı şeyler vardır,
Varlığıyla yetmez,
Yokluğuysa içini deler.
Senin gözlerin mesela…
Oradaydı, bakıyordu,
Ama bana değmiyordu.

Gözlerin vardı,
Ama içi boştu.
Sanki içinde ben yokmuşum gibi,
Sanki içinden geçen ben değilmişim gibi.
Ve ben…
İlk defa gözlere bakıp da
Yokluğu gördüm bir insanın içinde.

Eksiktin.
Evet, oradaydın,
Ama tamam değildin.
Ne sözlerin tamdı,
Ne de sarılışların.
Gülümsemelerin bile yarımdı,
Dudaklarında başlıyor,
Ama gözlerinde bitiyordu.

Bilirsin,
İnsan bazen bir çay kaşığını bile
Eksik hisseder sofrada.
Seninle oturduğum her masada
Bütün sandalyeler doluydu,
Ama ben hep tek başımaydım.

Gözlerin…
Bir yerlerde hâlâ uyuyor gibi.
Belki başka birinin bakışında uyanacak,
Ama ben kendi uykuma seni gömüyorum artık.
Sana yazdığım her dizede
Bir harf eksik,
Çünkü sen eksiktin.

Seninle paylaştığım her anı,
Sözcüklere bölsem,
Hiçbiri tam çıkmaz ortaya.
Çünkü eksik yaşadık biz,
Yarım sevdik,
Ve tam kaybettik.

Şimdi,
Birileri bana seni sorsa,
“Gözleri vardı,” derim.
“Gözleri vardı ama…
İçi hep eksikti.”
Ve ben o eksikte kaldım,
Bir tamam olamadım,
Seninle olamayacak kadar yalnızdım aslında.

Şiir Hamit Atay