Güzel bir kış akşamı yazıyorum sana bu şiiri,
Kalbi bir çocuk kadar saf,
Gözleri onun kadar ışıl ışıl olan sevdiğim.
Hava soğuk, insanlar üşüyor,
Anlıyorum...
Herkes bir telaş içinde, kimi işe gider, kimi evine
Ve bilmez kimse kaçıncı kez aynı yerden geçtiğini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta