Fiillerimin öksüzlüğüydü öznesizlik,
Ve sen kuralsız cümlelerimin değişmeyen belirtili nesnesi.
Güzelliğine sözüm yok,
Bîmar gözlerindeydi densizlik.
'Gözler ruhun aynasıymış' derler,
Ruhum ruhunu ilelebet ezber etmek ister.
1999 Niğde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta