Gözler Şiiri - Irmak Özcan

Bir insanı,her zaman bir insana bağlayandır gözler.

Ya acı söyler,yada doğru.

Kalbin aynasıdır gözler.

Küçük bir umudu anımsatır kimi zaman.

Ya sevinçten ağlar insan,yada acıdan.

Tutkudur gözler,mavisiyle,yeşiliyle,elası ile.

Bir doğru kadar uzak mıdır insan?

O gözler kimi zaman korkudan büyür,kimi zaman aydınlatılmayacak kadar karanlıktan.

Gözler bazen yalancıdır.

Kalbin ağlasada o hep güler.

Belki dünyadaki doğruları görmemiz için vardır o gözler.

Belki de yanlışlarımız çok olduğu için.

Deniz mavisidir gözler.

Bir martının umudu gibi.

Ufkunda kaybolunur kimi zaman.

Susma! Baktın ki ağlıyor gözlerin sende ağla.

Nasıl olsa yalancıdır gözler...