Görmediğin yerde çiçek açtım Şiiri - Can ...

Kıbrıs saftı.
Baba,
çocukluğuma kaç sarılmada özlem diner?
Çıkrık kemiği göğsüme batıyor.
Kalbim ritimsiz.

Adaya gitsem,
her şey yerli yerinde.
Adana’da ev,
kahve dumanı kalbimde.
Sigara sormaz mı:
kim kimden dertli?
Kumar masasında hayat kurdum.
Yıkıyorum ne varsa.

Hırçın deniz dalgası etkisiz artık.
Tek kişilik kalbe,
iki kişilik sevda sığmaz.
Tilkilerle yüzleştim kafamın içinde.
Ruhum nefessiz.
Varlığını öldürdüğüm ben.

Güneş yorgun.
Bulutlar kara ve ağır.
Her umut kırıntısı gölgelerle boğuşuyor.
Elif’i yakıp yıktığın yerlerde
Sustu kıyı.
Kesildi nefesim.
Yerimi başkası almış.

Rakıda kalan son yudum gibi yalnız.
Bir çare hazan mı?
Kalan son mu benim?
Bütün gün batımları boş.
Bulutlar göğü kaplamış.
Işık sızmaz artık.

Evlilik mi çareydi? Hayır.
Tilkilerle savaşım bitti.
Sonunda yüzüğümü attım.
Denize…
Kayıp bir sevdanın kanıtı.
Kaybolmuş bir benliğin.

Bıraktığım yerde,
Görmediğin, dokunamadığın yerde
Çiçek açtım.