Kapkara bir nehir gibi akıyor zaman,
Katrandan tortusunda ümitlerim boğuluyor...
Kaçtığım tüm acıtıcı gerçekler,
Beni vuruyor, katilim oluyor...
En çok sevdiğiymiş insanı en derin yaralayan,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kahır karası katran akıyor zaman
'Kaçtığım tüm acıtıcı gerçekler,
Beni vuruyor, katilim oluyor... ' ardından...
Ve
'en çok yalnızken üşünürmüş,yüreğim donuyor'
Ama anlamıyorum neden
Neden ayna kanıyor?
Güzel şiirine bemol diyez eklemek istedim,galiba beceremedim bari değini adlı şiirime değineyim...
Soru sensin
Sorun sensin
Çözüm sen
Hal böyleyken
____istesen de
Kaçamazdın
Kaçamazsın
____kendinden...
Mim Kemal Ertuğrul
Tebrikler
Ben bu nefis yaklaşımı çok tuttum. Ama adının AynA olmasını dilerim.
Bir objeyle Yalnızlığı ve onun insan ruhundaki yıkıntılarını böylesine çarpıcı verebilmek USTA olmakla olası...
Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta