Yıllar varki soframızdan yiyenler,
Aş kabına kusuyorlar gör gardaş.
Dalkavukluk urbasını giyenler,
Çakal olmuş pusuyorlar gör gardaş!
Mikrofon elinde öne çıkanlar,
Kendisini bir halt sanıp bakanlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiir ruhun derinliklerinde bir pencere açmaktır . Bu pencereden bazen yaşanmışlıklarımız bazende izlenimlerimiz bazen de yaşayamadıklarımız ve yaşantımızdaki nankörlükler şiire yansır. Kısaca insan duygularına ait her şeyi şiirde buluruz.Tıpkı bu şiirde olduğu gibi…Yüreğine ve emeğine sağlık.
Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim hocam selâm ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta