Gönül Vadisi Şiiri - Gülşen Tosun

Gönül vadisinde yankılanır bizden nağmeler,
Gül kokar bülbüller, renk renk çiçekler,
Nehrin anaforunda taşar ezgiler,
Menzillerde kaybolur zaman,
Ve zaman zaman efsunlu gözler

Gündoğumu sarar yavaşça her bir köşeyi,
Süzülür gözlerden geçmişin puslu perdeleri,
Düşleri sarhoş eder buhranlı geceleri,
Kendi içinde gizlenen ruhun huzursuz izleri

Kelimelerin içinde dingin bir sessizlik
Duyguların en derinini arayan bir iz
Anıların kuytusunda gizli sevdalar ile
Mavilerin derinliklerinde saklı bir biz

Gönülde hüzün, dillerde nağme,
Gözlerden süzülür hasretin ağır yükü
Durma sarı yapıncak, söyle
Kalplerde hala yaşayan, o son sözü

Çamların altındaki ruhla örülü bu dizeler,
Unutulan duyguları hatırlatır gizemli sesler
İnce ve zarif, koyu beyaz ve tüm maviliğiyle
Eşsiz dünümüzü, sensiz bugünümüzü büyüler