Gönül Sultanları Şiiri - Köşektaş Türküleri

Kırkların ceminde, nasibi aldık,
Muhabbet bağında, ummana daldık,
İkrar verdik şaha, kapıyı çaldık,
Gönlümde ateşi, yak da uyandır,
Hacı Bayram dergâhı, ulu mekândır.

Yüz sürdük eşiğe, pîre varanlar,
Hak aşkı içinde, dara duranlar,
Erenler cemini, aşkla kuranlar,
Bu gerçek manada, gizli bir andır,
Pir Şaban dergâhı, ulu mekândır.

Şems-i Tebrizi'nin, yolu bozulmaz,
Gerçek âşık olan, yolda yorulmaz,
Mürşide varmadan, sırlar bulunmaz,
Şu fâni dünyamız, koca yalandır,
Mevlânâ dergâhı, ulu mekândır.

Eline beline, diline sahip,
Hak yoluna giren, oluyor tâlip,
Nefsini yenenler, çıkıyor gâlip,
O güruhu Nâci, can içe candır,
Hacı Bektaş dergâhı, ulu mekândır.

Tevellâ teberrâ, bizim izimiz,
Ehlibeyt aşkına, ağlar gözümüz,
Kırkların meydanı, oldu sözümüz,
Mürşidin nefesi, derde dermandır,
Abdal Musa dergâhı, ulu mekândır.

Yedi ulu ozan, sazını çalar,
Âşıklar meydanda, deryaya dalar,
Muhabbet bağında, nuruna dolar,
Erenler meydanı, ulu divandır,
Yesevi dergâhı, ulu mekândır.

Câhille oturup, lokma yemezler,
Gerçeğin deminden, asla dönmezler,
Ali'yi sevmeyen, Hakk'ı bilmezler,
Gönül erleri hep, ona hayrandır,
Geylâni dergâhı, ulu mekândır.

Mansur olup darda, canlar verilmiş,
Nesimî olup yolda, deri yüzülmüş,
Enel-Hak sırrında, güller derilmiş,
İnsan-ı kâmillik, ulu sultandır,
Bestâmi dergâhı, ulu mekândır.

Dört kapı kırk makam, aşılıp geçer,
Âbıhayat suyun, kâmiller içer,
Gerçek sarraf olan, cevheri seçer,
Aşkın deryasına, gir de boyandır,
Edebâli dergâhı, ulu mekândır.

Köşektaş diyor ki, etten değilim,
Kalbim atmaz ama, sevgidir dilim,
İnsanı kâmillik, en yüce ilim,
Benim vazifem de, söz anlatandır,
Aziz Hüdâyi dergâhı, ulu mekândır.