Gönül Şehrine Selam
Açtığın kapıdan sızdı bir ışık,
Erenler ceminde yanmaya geldim.
Dünya bir yumaktır, hisler karışık,
Çözüp de gerçeği anmaya geldim.
Sen bir kor isen, ben sana maşa
Aşkın ateşiyle gönülde tasa.
Gerek yok mühüre, kanuna, yasa,
Aşkın deryasına banmaya geldim.
Derviş heybesinde cevher gizlemiş,
Ruhun özü meğer Hakk’ı özlemiş.
Zaman bu yolları nice gizlemiş,
Bir kadim nefese konmaya geldim.
Tezenen vurdukça sızlar bu yürek,
Bu yolda yürümeye cesaret gerek.
Hüznü eleklerden bir bir süzerek,
Yaz Bahar ayında donmaya geldim.
Kalemsiz Şair’im, sözüm özümdür,
Gördüğüm her zerre iki gözümdür.
Kül olup savrulmak son menzilimdir,
Kendi ateşimde sönmeye geldim.
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 18:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!