Diz çöktüm önünde, dilsiz oturdum
Sabrı sükut ile karan yerdeyim
Hayali karşımda cana doyurdum
Hasretle uykumu bölen yerdeyim
Bir yanda ayrılık, bir yanda hüzün
Güneşi kararttı o nurlu yüzün
Kalbime mühürdür her acı sözün
Kendi infazına gülen yerdeyim
Yollara göz diktim, seni bekledim
Derdime bin tane sitem ekledim
Hasreti hasrete katıp ekledim
Gurbeti vuslata ören yerdeyim
Gidişin içimde bir kördüğümken
Zamanın çarkında her gün öğünken
Cihanın malıyla sanki zenginken
Yokluğun içinde ölen yerdeyim
Feryadım yükselir, duymaz mı sağır?
Yüklediğin sevda dağdan da ağır
İçimde dinmiyor dert denen kahır
Yandıkça külleri kalan yerdeyim
Gözyaşım döküldü, kurudu pınar
Bir ulu ağaçtım, devrildi çınar
Seni benim kadar acep kim anar?
Kapına boynunu eğen yerdeyim
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 21:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!