Gönül Mirası Şiiri - Sadık Kocabaş

Gönül Mirası

Büyüğümsün dedim kızmadım sana
Aldırış etmiyorsun serden yazana
Görsen göl yerinde neler var daha
Demezdin yaz yaz nereye kadar.

Zekai Dede’den bir nişan bana
Sözlerim mirastır can ile cana
Bakıp da bendeki bu ulu şana
Demezdin yaz yaz nereye kadar.

İki bin yılında babam gitse de
Ocağın dumanı yavaş tütse de
Hasretin feryadı kalpte bitse de
Demezdin yaz yaz nereye kadar.

Göl yeri kurumaz, doldu pınarlar
Kökü sağlam olan devrilmez çınarlar
Şair’i de elbet bir gün anarlar
Kalemsiz Şair'im, budur tek ferman.