Gönül Kırma Şiiri - Birkan Demirci

Gönül verdim sana, dedim incitme,
Benim sevdam ile oyun edemezsin sen.
Bu garip gönlümü derde düşürüp, “ben bilmedim” deyip gidemezsin sen.

Dağ başında açan çiçeğim sensin,
Gecemde parlayan yıldızım sensin.
Ben seni ömrümce baş tacı ettim,
Benim başımı yere eğemezsin sen.

Kuru dal misali kırıldım sana,
Derdimi anlattım yıllarca sana.
Ben bir ömür boyu yandım uğruna,
Bu ateşi suyla söndüremezsin sen.

Yol uzun, gece çok, menzil uzaktır,
Sevenin yüreği derde yataktır.
Vefasız gönülde sevda ne haktır,
Benim hakkımı böyle yiyemezsin sen.

Gün gelir devranın döner yüzüne,
Hasretin oturur iki gözüne.
Ben seni bağışlarım ama yine de.
Eski yerine geri dönemezsin sen.

Mahzun gönül sabır ile beklerken,
Gözüm seni uzak yolda ararken,
Ben sana bir ömür “yar” diye bakarken,
Beni el gibi görüp silemezsin sen.