Bugün Gönül kafesimden çıkardım seni.
Avuçlarımda tutuyorum.
Ellerimi açınca özgürlüğe uçacaksın.
Ama biliyorum'ki ben
Kanat çırparak sen yine avuçlarıma konacaksın.
Bu Gönül senin yuvan. Artık istesen'de uçamayacaksın.
Kanadın değil,Yüreğin bağlı Gönül kuşum...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta