Gönül hapishanesi Şiiri - Murat Ülkü

Gönül hapishanesine düştüm bir kere,
Çıkış yok bu aşktan başka bir yere.
Gözlerin parmaklık, sözlerin kilit,
Hasretin vurduğu o derin yere.
Q
Bir dünya kurdun ki içinde hapis,
Gönül bu; seninle diner her yeis.
Kendi isteğimle girmişim meğer,
Sensiz bu hayatın her anı hapis.
Q
Girmesi bir dertti, çıkmak imkansız,
Zaman akar gider, sessiz ve ansız.
Bu aşkın içinde mahkûm kalmışım,
Gönül kapıları kapalı amansız.
Q
Duvarlar örüldü bakışlarından,
Kurtuluş yok sevda akışlarından.
Bir ömür sürecek bu tatlı ceza,
Vazgeçmem gönlümün nakışlarından.
Q
Müebbet yazılmış alnıma sevdan,
Kurtulmak ister mi bu can kavgadan?
Seninle hapsolmak özgürlük bana,
Vazgeçmem kalpteki derin yaradan.
Q
Gardiyanım sensin, zincirim sevgi,
Bulunmaz cihanda bu aşkın dengi.
Karanlık zindanda bir ışık yaktın,
Ruhumun değişti solmayan rengi.
Q
Kaçmak istesem de yollar sana dar,
Hasretin ateşi bağrımı yakar.
Bu gönül hapsinde bir köleyim ben,
Gözlerin her akşam ufkuma bakar.
Q
Sana esir olmak en büyük onur,
Kalbimde biriken sönmeyen bir nur.
Dört duvar arası olsa da yerim,
Seninle her anım buluyor huzur.
Q
Yıllar geçse bile eskimez bu aşk,
Ruhumu sarsa da bitmeyen bir meşk.
Gönül hapsi artık sarayımdır bak,
Seninle kurduğum en muazzam köşk.
Q
Garip Murat der ki; aşk bir esaret,
Lakin bu zindanda yaşamak saadet.
Gönül hücresinde aldığım nefes,
Sonsuzluğa giden kutsal bir ayet.