Yüzdüğüm katre değil, bir umman;
Duyduğum sâdâ değil, bir figân.
Göz değil, kalp imiş yana yana ağlayan.
Döndüm, dolandım yine bir viran, viran.
Gördüğüm gerçek değil, yalanmış.
Dünya değil, gönül evim harapmış.
Gözüm beni aldatmış, aklım kanmış.
Şimdi bütün hata bende, öyle mi?
Yıllardır yaşadım sahte hülyalarda,
Gezdim, dolandım bucaksız fezalarda.
Ve bir gün, beklemediğim bir anda,
Boğuldum boğuştuğum dalgalarda.
Kayıt Tarihi : 28.06.2020 01:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!