Bacıdan su sorma, pınar sendedir,
Mürşit nefesiyle yan da gel hele.
Hünkâr Hacı Bektaş yolu sendedir,
Kırklar’ın cemine kon da gel hele.
Bacan tütsün diye gönül yakasın,
Yediler katından sağca çıkasın.
Helallik almadan kime bakasın?
Dâr’da Mansur olup yan da gel hele
.
Ali’dir o meydan, nurdur süzülen,
Hasan ve Hüseyin, odur üzülen.
Zeynel, Bakır, Cafer; odur dizilen,
Meydanda can olup dön de gel hele.
Kazım Musa, Rıza; özündür duran,
Taki, Naki, Asker; sensin yorulan.
Mehdi Sahip-Zaman, budur kurulan,
Batın alemine gir de gel hele.
Şah İbrahim Ocağı, ecdat mirası,
Silinmez yürekten gurbet yarası.
On İki İmam’dır canın çırası,
Bir kâmil mürşide sor da gel hele.
Yoksulluk beladır, eyvallah lakin,
Pula giden mülktür, can kalsın sakin.
Gönlünde mürşidin kalsın her daim,
Kalemsiz Şair ol, dol da gel hele
Kayıt Tarihi : 17.2.2026 20:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!