Gönlümdeki sevda tohumları bir bakışta yeşerdi.
Aşkın tarlasını nasırlı ellerle oraksız biçerdi.
Sevdaların aşk otobanında ki,yarışmasında,
Benim ben diyenleri bir çırpıda geçerdi.
Gönlümün,sevda tarlasını bıraktım nadasa
Yüce yaradan bereketini bıraktı hasada.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta