Göz yaşıyla yıkanan bağrı yanık yürekler,
Karlar bile dayanmaz ilkbahar güneşine.
Duâlarla yalvaran nur yüklü kutlu eller,
Koşup bir dal atıyor sevdâmın ateşine.
Kalbe ilham veriyor henüz açmış gonca gül,
Engelleri aşarak gönül deryama dökül.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta