Güneşin en yakıcı vaktinde,
bir ağacın gölgesine sığındım,
ve senin yüzüne benzeyen yapraklara.
Bugün yine,
bir sızı gibi içimde,
saklı kaldı o cümle:
“Günaydın diyemedim...”
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta