ve asılıyor insanlar açlığın fabrika bacalarına
ve gülüyor acıları o insanların
ikindi saatlerine düşen
...................özgür bir martının gölgesi gibi
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Makineleşmenin getirdiği açlığı, vurucu bir ifadeyle anlatmışsınız. Sayfalarca anlam barındırıyor özünde. İnanılmaz güzel... :)
Kısa aynı zamanda güzel. Tebrikler Orhan bey.
Süperdi... Tebrikler.. Sevgi ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta