İnsan yalnızlığı serinde taşır
Derin bir acıda hep mahsunlaşır
Gün geceye, gece güne karışır
Kaybolur aslından ayrılır gölge
Yitirip aklını beyhude gezen
Olmadık dertlerle kendini üzen
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta