Gölge Şiiri - Mehmet Can Kuyucu

Mehmet Can Kuyucu
6

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gölge

Ardımda yükseliyor
Devasa bir ışık  
Ve birden beliriyor
O zehirli sarmaşık
Uzanıyor yatakta
Lif lif dolaşık
Bir gölge doğuyor 
Evimin odalarında...

Geziniyor divane 
Büklümü avare 
Kendisi rindane 
Bir gölge geziyor 
Evimin odalarında...

Kıstırmak zor 
Sihirbaz dekor 
Kara pelerinli 
Kamburu irinli
Kapı gıcırtısı 
Merdiven tıkırtısı 
Soluğu ensemde 
Ruhu cüssemde 
Sesi çığlık 
Sükûtu ıslık
Korkunç sûret
Efsunlu şöhret
Esrârı hayat 
Saçları nebat
Dişleri demir 
Beyin kemirir 
Sabah akşam hep 
Yaldızlı mürekkep 
Karanlıktan kara 
Duvarda bir yara
Nefesten hafif 
Kadından nahif 
Bir gölge geziyor 
Evimin odalarında…
 
Evimin odaları boş
Gecenin ışığı loş 
Vehimi hoş
Bir gölge şahlanıyor
Gaiplerden ses:
“Sonsuzluğa koş!”...

Boşluktadır ipliği,
Hissi, ölüm şenliği;
Bazen kocaman dev
Bayıltan peşrev
Gözleri alev alev
Bir gölge boğuyor 
Evimin odalarında
Zamanı, bir gölge...

Kılıktan kılığa bedeni
Pek çoktur nedeni
Mutlak ziya kefeni
Bir gölge ölüyor  
Evimin odalarında…

Maddede muhal
Erişilmez hayal 
Konuşuyor boşlukta 
Hayal kılıklı meyal: 
“Şimdi saatler döndü
Borular öttü
Bir gölge öldü,
Evimin odalarında
Bir gölge...”

Mehmet Can Kuyucu
Kayıt Tarihi : 18.2.2021 21:58:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Mehmet Can Kuyucu