bir dokunsam ellerine
beni uzaktan çağırsan yine
ben istanbul'a döndüğüm vakit
bulabilir mi seni bu garip mutekit
kaç yıl yaşadığım önemli değil
yarın ölü olmasam yeter
sabahları ne olacağını bilemem
düşüncelerim de beni bırakmaz geceleri
şimdi canlıyım lakin
ben hala buradayım
her gün geçtiğimiz yoldayım
ama sen artık yoksun
yoksun da beni nasıl etkiliyorsun
saçını her sabah düzeltiyor musun
ilki naif bir kızdı
bir duyguyu paylaşmayı
aşkı hissetmiştim onda
şimdi ne yapıyordur bilmiyorum
ama eminim mutludur
ayrılırken onun gözyaşları ırmak olmuştu
aşk kokulu zehrim
beni iyileştiriyorsun
mutluluğuma acı katıyorsun
ve hayattan koparıyorsun
sen değersizsin sevgilim
biriktirdiğimiz anılar
attığımız bataklar
sevmedin mi beni
bir aşk mektubu kadar
değiştirilen bakışlar
zambakların hepsi açarken
sen niye soldun bir tanem
mevsiminden mi
istediğinden mi
vurdun beni sevgilim on ikiden
hüzün kanımda
mutluluk benim gözyaşımda
ihtiyacım olan dinginlik
çok gürültülü bir sessizlik
ruhumu temizleyecek bir karadelik
aklıma gelmez misin bir kerelik
restoranda karşı karşıya
metroda farklı kıtada
söyle sevgili ne zaman
olmayacak ellerimiz uzaklarda
kalbimde saklı hayalin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!