Gökdal Okay Şiirleri - Şair Gökdal Okay

İKİ YÜZÜ VARDI
İki yüzü vardı
üst üste örtülü iki yüzü
Gerçek yüzü
alttaki karanlık yüzüydü
öfke, öç kusan yüzü.

İLKYAZ GELDİ

Toprak uyandı sonunda
Dallarda kuşlar
topraktaki böcekleri esenliyor
Olanca bitki sararmış saplarının yanlarından

KARAMELAM

Elim günüm gel
gel kurban olduğum yoluna!
Tüy bitti dilimde karamelam,
Tüttün yine burnumun ucunda.

Acıları çiğniyorum ağzımda
acıları çiğniyorum
Kapanıyor bir dönem
bağıra bağıra
Artık ne koyunun melemesi duyulacak

KİMSE ANLAYAMASIN

Kimse anlayamasın
Kimse anlayamasın diyorum
İçimde kopan kasırgaları,
içimde kopan buruyelleri.

KİMSE ANLAYAMASIN

Kimse anlayamasın
Kimse anlayamasın diyorum
İçimde kopan kasırgaları,
içimde kopan buruyelleri.

Ne gün göğün yere
özlemi biter?
Yer kendini bırakırsa
sonsuz boşluğa,
Su unutursa
buğulaşmayı,

NEREYE KULAK KESİLDİN
Nereye kulak kesildin,
sağır oldun buralara.
Unuttun mu yapışkan uçurumlarını
izlediğimiz kıyıları?
Gelip dalgaların

NEYİ DÜŞÜNÜYORUM
Ay gümüşe çevirmiş
kırağı düşmüş ağaçları
En soğuk aylarından
biri başladı kışın
Ağaç dalları

SANKİ DAHA DÜNDÜ

Sanki daha dündü
oralardan döndüğüm
Kaç ülkenin
kaç puslu dağın