Göçtüğün O Diyâr... Şiiri - Murat Durmaz

Murat Durmaz
15

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Göçtüğün O Diyâr...

Kavruk güneşin altında sevdamı okurdum kuşlara
Bülbüller konardı yüreğimin gizli noktalarına
Sevdamın bestesini güllere çalarlardı
Ben sana bir nazar etmeye kıyamazken
Onlar bir tebessümüne sahip olurlardı
Rüyalarımın derûnunda yaşatırken seni
Ben sensizliğinde, çaresiz bulurdum beni
Türkümü bestelerdim gözlerine unutmamak için
Gönlümün bam telleriyle çalardım
Hüzün çöreklenirdi yüreğime ansızın
Ben tenhalarda sessizce ağlardım
Garip bir kedere gark olurdu hislerim
Hicran ummanında kanadı kırık kuş misali
Ben bu ummandan varlığınla kurtulurdum
Boğuk sıcak sevimsiz bir bahar akşamı
Haberin okundu kulaklarıma umarsızca
Ve yine sevimsiz bir akşamında baharın
Ruhunla veda dedin şu yalan dünyaya
Zaman acımadan eskitiyor tenimi
Saçlarım her gün biraz daha beyazlıyor
Gözlerimin önünden nice suretler akıyor
Bir ayrılık hasreti tüketiyor ferimi
Hayat kervanında yeni duraklara uğruyorum
Ve her gün biraz daha yaklaşıyorum son durağa
Şimdi ardında hasret bırakarak göçtüğün o diyarda
İşitir misin bilemem ahuzârımı ey yâr
Vakit hızla geçecek vazifesi bu çünkü
Gün gelecek otuz kırk elli olacağım belki lâkin
Ben hep senin on yedi yaşını hatırlayacağım
Silinip gitsede suretin hatıralarımda
Seni gönül kabristanımda yaşatacağım...

Murat Durmaz
Kayıt Tarihi : 18.10.2021 00:47:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Murat Durmaz