Glüşüme Sakladım Şiiri - Sami Güney

Ben doğuştan bahtsızım,şu yalancı alemde
Kaderim kara imiş,kara yazmış kalem de
Uğraştım bunca zaman,ancak biraz akladım
Kederleri,dertleri,gülüşüme sakladım

Çocukluğu görmeden,çabuk büyüdü tenim
Çöp kovaları,kömür,oyuncağım dı benim
Yataktan bir gün bile,öpülerek kalkmadım
Özlemleri,acıyı,gülüşüme sakladım

En dibini yaşadım, yoksulluğun,yokluğun
Yanından geçiverdim,görmeden çocukluğun
Mutluluğu,umudu,tane tane topladım
Duyduğum ezikliği,gülüşüme sakladım

Tırmalarken hayatı,geçiverdi yıllarım
İlki ni atlayıp da,sona geçmiş baharım
Beyhude geçip giden,yılları hesapladım
Harcadığım zamanı,gülüşüme sakladım

Gençliği göremeden,olgunlaşmış bu yaşım
Ne zaman ağarmıştı, unuttum benim başım
Çiçekleri, gülleri,kuruyunca kokladım
Gönlümün göz yaşını,gülüşüme sakladım

Gecelere mum yaktım,kara ak olsun diye
Işıkta kalmak için,ömrü ettim hediye
Hüzünleri alıp da,ben neşeye katladım
Yorulsa da bedenim,gülüşüme sakladım

Şimdi neresindeyim? Ömrümün bilmiyorum
Yaşı kalmadı artık,gözümü silmiyorum
Neler kaldı mazide? geri dönüp bakmadım
Yaşanan anıları,gülüşüme sakladım

Olsun gönül,üzülme,bu dünya yalan dünya
Uyanacaksın elbet,bir gün bitecek rüya
Başka bir dünya için,bu dünyadan bıkmadım
Arzuları ,hevesi,ahirete sakladım