Gizli sevda Şiiri - Mesut Özdemir 3

GİZLİ SEVDA

Kimse bilmesin diye
Adını kalbimin en derin yerine gömdüm.
Dilimde değil, cümlelerimde hiç değil…
Sadece suskunluklarımda yaşıyorsun.
Beni tanıyanlar güçlü sanıyor,
Oysa ben her gün
Sana yeniliyorum.

Seni sevmek,
Kalabalık bir odada yalnız kalmak gibi.
Herkes konuşurken susmak,
Gülerken içinden ağlamak…
Gözlerin gözlerime değdiğinde
Zaman duruyor,
Sonra hiçbir şey olmamış gibi
Herkes yoluna devam ediyor.
Bir tek ben kalıyorum o anın içinde.

Yanımdasın bazen,
Bir adım kadar yakın,
Bir ömür kadar uzak…
Elim eline değse
Her şey açığa çıkacakmış gibi geliyor.
Bu yüzden mesafeyi ben koyuyorum araya,
Canımı acıta acıta.

Kimse bilmez geceleri
Kendi kendime seninle konuştuğumu.
Anlattığım dertlerin hepsi sana,
Sorduğum sorular cevapsız.
Çünkü gizli sevdaların
Sesi olmaz,
Sadece yankısı olur insanın içinde.

Seni bir başkasıyla gördüğümde
İçimde bir şey kırılıyor,
Ama ses çıkarmıyorum.
Kırıklarımı cebime doldurup
Gülümsemeyi öğreniyorum.
İnsan en çok
Sahip olamadığı şeye alışıyor.

Biliyor musun,
Unutmak istemiyorum seni.
Çünkü unutmak
İhanet gibi geliyor bu sevdaya.
Sen bilmesen de
Ben seni her gün
Aynı sadakatle seviyorum.

Bazen kendime kızıyorum,
“Neden söylemiyorsun?” diye.
Ama cesaret,
Her zaman konuşmak değildir.
Bazen sevmeye devam etmektir
Hiçbir karşılık olmadan.

Bu sevda ne başlangıç ister
Ne de son.
Bir gün bitse bile
İçimde bir iz kalacak.
Adını duymasam da,
Yüzünü görmesem de
Kalbim seni tanıyacak.

Gece çöktüğünde
Herkes uyurken
Ben seni düşünüyorum.
Bir ihtimalin peşinde değil,
Bir gerçeğin içinde…
Olmayacağını bile bile
Sevmenin en ağır hâli bu.

Eğer bir gün
Kalbin sebepsiz daralırsa,
Nedensiz bir huzun çökünce içine…
Bil ki bir yerde
Sessizce seni seven biri var.
Adını anmadan,
İz bırakmadan,
Sadece severek…