Dondurucu soğuktu o gece elim dışarıda sadece tutmakla meşgul ateşli bir aygıtı.
Yürümek saçmaydı kaymak en uygunu ve kaymak gibi yollar beklememişti ateşten adımları.
Toplanma vakti gelmişti hayalet vadisinde ve tek bir saçma saniye fazla yapay ışığında sahte bir baharın.
Hızlı ve dengesiz, dingin ve aceleci, saçma ve bir o kadar mantıklı adımlarla gerçek bir festivale,
Ne yazık ki sürünmem gerekti, hayat yansıdı emir koyanların kitabından.
Yüz üstü düştüm yolda dondu kanım, yine tuzak kokusu doldu beynimin lobuna.
Engellendim festivale son yokuşta, engelli olan vücudumun bir parçasıydı sadece.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta