Gizli Aşk Şiiri - Ayşe Uçar

güneş yelpazesini açınca
pencere gökyüzünü katlayıp içti
bahar gelmişti

iğde ağacı uzanıp pencereye
neler anlattı ki
pencerenin rengi attı yüzü buğulandı
ıpılık bir gülümseme sardı her yanını
iğde ağacına ve sokağa sarılır gibi baktı
oradan sessizce geçen rüzgâr
kulak kesildi olanlara
ortamın romantizmi hoşuna gitti

sonra kuşlar geçti birer ikişer
duvarın solgun mavisi çiçek açtı
çatının çakırkeyfiyle
bulutlar şenlendi
pencere iğdenin her kıpırdanışında
içi ılık ılık olurken bulutumsu bir hal aldı
buğudan dışarısı görünmez oldu

pencere kendi buğusundan bir dağ yaratmış da
eteğinden bakar gibi
bakıyordu iğde ağacına aşkla
elinden gelse kanatlanıp uçacaktı
ağacın dallarına

aşkın gözü kördür lafı
tam da biçilmiş kaftandı
bu duruma

insan düşünmeden edemiyor
aşk planlı giden bir yolda karşına çıkmazdı
ve neye kime tutulacağına karar veremezdi akıl
kalp kendi rüzgârını kendi yolunu eşini seçerdi
tıpkı iğdeyle pencerenin gizli aşkı gibi

1211202602:42