Gittin Şiiri - Mehmet Ali Haytaoğlu

Ansızın gittin bu yürekten
Çekip gittin hiçbirşey demeden
Ölümüne seviyordu bu yürek seni
Bıraktın elime ecel defterini

Sen de biliyordun ben de
Ölüme kadar gidecektik birlikte
Hayallerim vardı umut dolusu
Şimdi gözlerim bir cam buğusu

Eridim kar misali dağlarda
Açılmaz oldu kapılar fırtınalarda
Yağmurlar yağardı seninle şehrimize
Gittin gideli hep içtim şerefimize

Zannetme ki sana kapımı açacağımı
Gitmeden düşünecektin fermanımı
Sevecekti bu yürek seni sonsuza dek
Bir dem vur da elini üztümden çek

İstemiyorum dönme artık bana
Çünkü; seni yalnız ben sevecektim
Yalnız ben dokunacaktım saçlarına
Gözlerini yalnız ben seyredecektim

Akşam eve gelince sen açacaktın kapımı
Bir tebessümünle unutacaktım bütün efkarımı
Hep derdim ya; sensiz yaşayamaz bu yürek
Seni sensiz yaşamasını öğrendiyse
Seni sensiz sevmesini de bilir bu yürek
Şimdi ne bana geri dönmeden söz et
Ne de olmayan aşkımız için yemin et..