Çekip gitmek düşer aklıma
Eskisi yenisi bütün hatıralardan uzaklara
İsmini seçiyorum binlerce heceden
Peronlar boş çoktan kalkmış son tren
Gitmek sadece nereye olduğunu bilmeden
İçimde bir ölüm taşıyorum tükenişimi bekleyen
Tek başıma bile değilim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
