Gitmediğin Yerde Bile Özledim Seni

GİTMEDİĞİN YERDE BİLE ÖZLEDİM SENİ
Yol yok, adım yok,
Ama ben yürüdüm her gece sessiz sokaklarda.
Gitmediğin yerde bile özledim seni,
Adın bile kalmadı dilimde,
Ama içimde kopan fırtınalar susturulmadı.

Hani derler ya, zaman acıtırmış,
Ama zamansızlık daha kötü,
Sen olmadığın yerde,
Seninle dolu her anım.

Gözlerim gördü olmayan manzaraları,
Ellerim tuttuğu hayalleri,
Ama ellerim hep boşlukta kaldı,
Çünkü sen orada değildin.

Kimi zaman seni hayal ettim,
Kimi zaman kendimi kaybettim,
Bir boşluk var ki yüreğimde,
O boşluk seninle büyüyor.

Gitmediğin yerde bile
Seni özlemek ne garip,
Adımların yokken peşimde,
Sesin yokken içimde yankılanan.

Acı bu ya, en derini,
Sevgiyle karışık, yakıcı bir acı,
Hep seni arayan,
Ama seni bulamayan bir ben.

Ve en çok da kalbim ağlıyor,
Gitmediğin yerde bile,
Senin yokluğunla yanıyor.

Özledim seni,
Yokluğunla,
Suskunluğunla,
Gitmediğin her yerde…
Hamit Atay