Gitme işte Şiiri - Tuğrul Şenol

Ve son
Son bir çatırdama
Bir deprem yüreğine kurduğum evimde
Göçe zorlanan hücrelerim
Toprağın bağrına saplanacağım saati çağırıyor son nefesim

gitme

öldürme küçülmüş cümlelerimde kalan umut çiçeklerimi çiğneyerek

Hasta yatağında seni önceliyor dudaklarımın kuruluğu inleyerek

sisidir cereyanında mecnun gibi feryadıma erişen eller
gitme
sevmenin gövdesinde ölürse kelebekler bilerek

ölümün buhar gibi hava gibi bilinmeyen gizemine düşür gölgeni
sığamadığım evlerin duvarına gelerek

Bir kıvılcım yetti de arttı
Pervanesiyim bin yıllardır yaktığın ateşin.

Telaşım yanmaktan değil
Üşütür hatta ateşin
Benim korkum sönmekte
Yoksa hiç şikayetim yok zaten devran sana dönmekte.

gülüşün değil miydi ki bir eşi güneşin
gitme
gitme işte...

Gitme işte
Asıl iş gitmeyişte.

Mehmet Yaman - Tuğrul Şenol