Ama sen, böyle başına buyruk uzaklarda.
Saçma yemiş güvercin gibi kanatlarından, oldun da.
Gitme dedikçe sana; insan aradın kahkahaların ardında.
İki ayak üstünde durdu diye, yürüyen benzetin insana.
Gitme ey kalbim yabanın, hoyratın; hep kaldın içinde.
Buda mı sana olmaz ders, tarih tekerrürle işlemez.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta