İnsanlık uçuyor gönülden,
Gönül hüznü ile susuyor.
Evet evet insanlık gerçekten uçuyor.
Konacak dal bulamıyor.
İnsanlık göç ediyor adeta...
Hangi diyarlar, hangi yuvalar
Sarıp sarmalar onu...
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta