Yureklerimiz bir nefes olmuştu hatırla
Şimdi sen bırakıp yuregini get gittiğin kadar
Ellerimin sicakligi hala avuçlarında duruyor
Yaşanmış anılarla yuregin göğsüne vuruyor
Bütün bunları unutmasın git gittiğin kadar
Nefes veriyor bakışların bana diyordun hani
Göze alıyorsam nefessiz kalmayı bundan sonra
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta