Git Deyiver... Şiiri - Akrep Gibi

Git dedin mi? Demedin...

Bıktım senden çıktı ağzından.
İğreniyorum senden...

Şaşkınım duyduklarıma bu şair adamdan.

Git dedin mi? Demedin...
Kadın mısın sen?
Ana mısın sen?
Insan mısın sen?
O da yanlış, bu da yanlış neyi doğru yaparsın ki sen?
Gibi şeyler söyledin...

Şaşkınım valla...

Git demedin! DemeZsin ki niye diyesin.
Donunu çorabını kaldırmaya imtina eden,
Sakalıyla lavaboyu tıkayan bir adamsın sen.
Arkanda birinin dolaşması gerekir ki Bıraktığın çöpü temizlesin.

Çok şaşkınım...

Açsın hep.
Yorgunsun.
Uykusuzsun.
Hep mutsuzsun.
Git dedin mi?
Demedin...
Niye diyesin...

Damarımı bulursun...
Benle kankardeş olursun.
Sonra bi bakarsın derdim eksiğim olmuş...
Babamın ayıbından bile sorumlu tutulmuştum..
Ben nasıl insanmışım...
Kanım bozukmuş benim.
Sen bana hiç git der misin?

Nasıl bu kadar rahatmışım?
Nasıl severmiş, ararmış insanlar beni bu kadar?
Neymişim ben?
Birini bulup kaçarmışım...
Kaçsam keşke di mi, sen bana git diyemezsin...

Hastayken bakarsın, başımdan ayrılmasın...
Allah Razı olsun, merhametli adamsın.
Ben uyurum sen kalkarsın.
Sen kalkarsın ben yatarım.
Çocuklar hasrette...
Kahvaltı biter, Akşamı biter, yemeği biter;
Beyimiz evde biter...
Sen bana niye git diyesin.

Şiirle konuşan adamsın.

Şaşkınım.

Sevmeye değer Değilim ben.
Biliyorum; iyi bellettin.

Görmeye tahammülün yok.
Anladım, o kadarcık Aklım.

Ez geç beni, saygıya ne gerek.
Eyleme ne gerek sözler yeter;
sen şair adamsın.

O tatlı dilin...
Gülen kelimelerin...
Günün Şairi de seçilmişin...
Tebrik ederim...
Belki terk ederim.
Seni kendine esir ederim;
Çocuklar da çıkaramaz.

Ah ben ne lanetim,
Ne kahrolası,
En acizinden;
Geberesiye de beceremeyesize...

Allah benim belamı versin.
Bağışla...
Üslubum bozuk.
Sen şair adamsın; süsleyiver.
Bir kelimecik yeter;
Git deyiver...