Git artik diyor aklım
Al pılını pırtını, kalbini aşık olduğun adamı ve git bu şehirden...
Sessizliğin ve kimsesizliğin kucağında bul kendini
Git diyor kalbim, yatağından yastığından, uykusuzluğundan ayrılır gibi...
Sevgisizliğin dibine inmiş
Kahredici bir yalnızlığın içine itilmiş
Sevmeyi hiç öğrenememiş gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta