Gözlerden süzülen yaşlarda akıttığım senin sevdan kalbim ızdırap dolu beklediğim gecelerde hep sendin dağlarca çaresiz denizlerce suskunsam sanmaki sevmiyorum sevmek anlamını yitiriyor bendeki bu aşk karşısında bir gün gelip ağlayacak yakaracaksın böğle bir aşkı böğle bir sevgiyi hatırlayacaksın ve bir zaman bakarak semaya ağlayacaksın ardına her baktığında yıktığın bu kalbi ve ölmüş bir adamı göreceksin
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta