Bir sevinçle ağıdın arasındadır insan
Bu yaşam burgacında savruladurur ömrü
İçinde bütün hüznü, sevinci ve öfkesi
İçinde bağırdıkça akor tutmayan sesi
Bir yetişse elleri dünyanın duvarına
Pürüzlü taşlarına bin bir öğüt çizecek
Burada güllerin solması doğuştandır
Burası insanın inandığı yalandır
Her gülüşün dibinde bir incir dikilidir
Suyunu gözyaşından alan koca bir incir
Bu yüzdendir yaşam günü gelir sonlanır
Bu yüzden geriye yalnızca ölüm kalır.
Kayıt Tarihi : 4.12.2023 19:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!