Senin için dökülen gözyaşımla yazılan,
Bu aşkın öyküsünü bir de benden dinle dost.
Gündüzlere sığamam, gecelerim hep ziyan,
Benim gibi ah çekip için yansın, inle dost...
Sevdanın doğasına ters düştük ikimiz de,
Ne fırtınalar koptu oysa ki içimizde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta