Yıkılan bu sevdanın enkazı altında , imdat çığlığımı duymazsın biliyorum…
Koymam onuda senin yanında, Hüznümüde aldım gidiyorum…
Kalbim gibi aynayıda kırdım ya, bırak toplama öylece kalsın…
Vicdanın el versin bu sefer, bıraktığım şu ahımı ağzımdan alsın…
Artık tadına doyamadığım ne şeker, nede balsın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta