Adsız, vakitsiz bir zaman,
Kentin üstünde çığlık çığlığa kuşlar,
Aşkın yalın hali yalın ayak,
İçimden bir yerlere gidiyormuşum,
Atlar, beyaz yeleli atlar,
Dörtnala sürgün, ıssızdı sokaklar,
Uçtan uca mahşerin tam ortasında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta