Ay ışığında dolaşıyorum...
Çıplak ayağım
Toprağın kumunu hissediyor.
Gecenin gölgesinde
Koşuyorum.
Serin dalgasız suya
Bırakıyorum beni.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Evet anlık bir duygu çok güzel bir şekilde ifade edilmiş. (Toprağın kumu deyimi hariç, topraktaki kum yada kumlu toprak olabilirdi, 'toprağın kumu' bence hatalı bir deyim.)
bir anlık yaşanılmış ve hissedilmiş duygunun yürekte yarattığı güzellikle yazılmış şiiri vareden yüreğinizi kutlıyorum. tebrikler
GÜZEL...KALEMİNİZ DAİM OLSUN
BAŞARILAR
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta