Gidersen Şiiri - Tuba Toprak

GİDERSEN

Gidersen kumrular da gider ağaçlardan
Bir bir büker boynunu mevsimler
Gelincik açmaz vahşi yamaçlardan
Nisan bahçesinde bir zerdali kurur
Feri gider güneşin inan
Yüz çevirir ocak temmuza
Seneler uzar asra durur

Gidersen dinmez kalemimdeki fırtına
Özlemin hırçın bir dalga olur
Döver acımadan kalp kıyılarımı
Bir kırık hece biner dilin sırtına
Silinir pusulam sen gidersen
Ummanlar boğar beni girdabında
Yetim büyür içimdeki duygular
Yakamoz olursun bir dolunay mehtabında

Gidersen kimi çalar notalar hüzzam makamında
Kim bakar bana o eskimiş bakışlarla
Sıcak rüzgarlar üşür saçlarımda
Kum taşır gözlerim gecenin kıyısına
Bir uğultu kalır duvarlarımda
Sessizlik konuşur adını her köşede
Hatta her secdede dualarımda

Gidersen gölgenle sabah olurum
Yalnızlığımın göğünde yıldız sayarım
İsminin geçtiği bir nefes eksik
Islak şiirler düşer düşlerime yarım
Seni bekler
Sen gelmeden tamam olmaz baharım

Tuba Toprak