Yaşadım desede insanın çoğu.
Rahatlık yüzünü görmeden gider ,
Gözünen görsede balı kaymağı.
Tadına tuzuna ermeden gider.
Çalışır çabalar terini döker.
Orman olsun ister fidanlar diker.
Gönülden gönüle sevgiyi eker.
Yaşam sofrasını sermeden gider.
Acıya katlanır sıkar dişini.
Bırakır namerdin zulmün peşini.
Kimseye bırakmaz kendi işini.
Zalim kapısını sormadan gider.
Doğrunun dürüstün peşinden koşar.
Başına gelsede zorluğu aşar.
Harama uzanmaz insanca yaşar.
Kötünün çarkına girmeden gider.
Bükülmez dert etmez gurbet elini.
Korkmadan zalimden çekmez dilini.
İncitmez bülbülün gonca gülünü.
Dünya sefasını sürmeden gider.
11.09.2026
Erbaa
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 14:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!