Gider... Şiiri - Sait Yalçın

Şu yalan dünyada dostum var sanma,
Menfaati biten yol alır gider...
Her yüze gülene sen hemen kanma,
Ucuza satılır, el alır gider...

Beşere değil de Allah'a güven,
Çok olur inan ki arkandan söven,
Sonra sen olursun dizlerin döven,
İlk esen rüzgârda yel alır gider...

İşini görürsen en iyi sensin,
Kimse ilgilenmez mutsuzsun, şensin,
Böyle dostun Rabbim belasın versin,
Akan gözyaşını sel alır gider...

Nankörlük ederek namertleşirler,
Parayı görünce çirkefleşirler,
Sen mâtem tutarken hep gülüşürler,
Seni sokar, elden bal alır gider...

Şeytana papuçu ters giydirirler,
Yalan konusunda pek mâhirdirler,
Tek ayak üstünde bin yalan söyler,
Elini kaptırsan kol alır gider...

Narsistlik üstüne dünyasın kurar,
Yanında sanırsın, yedeği arar,
Sana yasak kollar elleri sarar,
Düşüp kalktığından döl alır gider...

Öyle iğrençtir ki yaşantıları,
Ne yapsan da geçmez kaşıntıları,
Kırk tas da yıkasan kalıntıları,
Yine de pâklanmaz çul olur gider...

İblis bile hocam diye seslenir,
Haram, helâl demez kinle beslenir,
Sanma ki o kahpe ruhu uslanır,
Her falcıdan üç beş fal alır gider...

Sait'im zamâne âhir zamandır,
Bu devrin insanı ne de yamandır,
Kalpleri kaplayan kara dumandır,
Sen sağda sanırsın sol alır gider,
Menfaati biten yol alır gider...

20.01.2026 Samsun
Saat:22:47