Gider Şiiri - Murat Çekiç

Elindeki bahar bitmez sanma
Çiçekler dökülür, kavrulur gider
Gafil olma, fani olana kanma
Bir nefeslik ömür savrulur gider

Çokça olsa da hanın hamamın
Gümüşten olsa da tasın tarağın
Dünya bir rüyadır aldanma sakın
Gözünü yumunca kaybolur gider

Kemal isen eğer özünü tanı,
Evvel den kimlerin vardı hanı?
Bir kefen bezidir kulun iskânı
Mülk sahibine döndürülür gider.

Silesin kalbinden kibri ve pasın
Hakk'ın evidir gönül kırmayasın
Vakti gelir tutulur dilin ile ağzın
Dünya gürültüsü sivrilir gider

Bir gönül bulup girmek gerek
Edep hırkasını giymek gerek
Er meydanına girmek gerek
Nefsin saltanatı devrilir gider

Agâh ol da sözü özünde gizle
Hakk’ın işlerini sen aşk ile izle
Gidilen o yol ki, yanık bir közle
Menzile vuslatla çevrilir gider

(Kul Murad-i)